Dat de klant koning is, mag genoegzaam bekend zijn. Dat de klant dan niet te lastig mag doen, is dat veel minder. Kiezen op basis van reclame, het gekozen product uit de rekken nemen en als de bliksem naar de kassa, daar komt het soms op neer, al ga ik wellicht wat kort door de bocht.
Tijd voor minder veralgemenende praat en concrete voorbeelden! Zoals u misschien weet, hebben "de groenen" zich tegenwoordig op de markt van de kleding gestort om ons nog wat extra schuldgevoel aan te praten. Dat je niet met de auto mag rijden, geen vlees mag eten, niet op walvissen mag jagen, tot daaraan toe, maar een simpele jeansbroek, dat blijkt ook alweer een bron van alle kwaad. Te veel water nodig, te veel pesticiden gebruikt, gezandstraald of zand gestraald of wat dan ook... Biokatoen moet het zijn. En dan stel ik me glooiende velden voor, vol met onbespoten, ecologische witte bloemetjes, met de hand geplukt door negerslaven met een pasgeborene op hun rug gebonden die vrolijk "Kumbaya, my lord" neuriën... Of wat is dat, biokatoen?
Enfin, ik laat me daar natuurlijk door beïnvloeden, en ga op zoek naar "green jeans". Hier vond ik alvast een mooi lijstje met verkoopspunten. Tot daar alles goed, maar voor sommige winkels stopt hun engagement blijkbaar met hun naam op die lijst te zetten. In één van de winkels aangekomen, keek de verkoopster van dienst me aan alsof ik te veel pesticiden had gesnoven toen ik begon over "grien dzjiens". Een moment van vertwijfeling later "ging ze toch eens achter horen", om me enkele tellen later te melden "dat alle broeken van gerecycleerd katoen zijn".
Daarmee was voor haar de kous af, maar toen ik nog even leek te twijfelen, keek ze me aan alsof ze mij "sebiet wel ne keer zou recycleren", en heb ik haar broek maar gekocht. Uiteraard niet zonder me bij het buitengaan luidop af te vragen "wat er met zo'n mentaliteit moet geworden van onze kinderen later". As a way of speaking, uiteraard, want de jongedame en ik hadden geen kinderen en dat leek er ook niet meteen van te komen. Het antwoord harerzijds heb ik niet zo goed verstaan, maar wordt in strips meestal afgebeeld met een doodshoofd, bliksems en zo van die spiralen.
Nee, dan alle lof voor de verkoper van Men at work. Toen ik aan hem duidelijk maakte dat ik voor een duurzame jeans kwam, knikte hij alsof dit een alledaagse vraag was en wees hij me er meteen op dat merk X (Kuyichi) nog wel iets beter scoorde op dat vlak dan merk Y (Nudie Jeans). Opslag voor die man, en een vat! Hij had me een broek in biokatoen verkocht, en meteen ook een zuiver geweten. Vermoedelijk is bio daarom een beetje duurder...
PS. Enige research over Kuyichi bracht me bij dit artikel. Ik verkoos om het enigszins te negeren en me eraan op te trekken dat het gaat over "beginnersfouten". Want ik weiger mijn geloof in de goedheid van de kapitalistische, op winst beluste en daarvoor zeker geen leugens vertellende mens te verliezen. En ik heb betaald voor dat zuiver geweten!
PS. 2 Levi's heeft ook zijn "duurzame jeans": de "waterless"-reeks. Hier wordt daar dieper op in gegaan en blijkt het toch niet meer dan een begin. O ja, er zitten ook geen zeehondjes in Levi's jeans! Noch lammetjes! Of kleine hertjes met Bambi-ogen!
Posts tonen met het label het goede gedachtegroen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label het goede gedachtegroen. Alle posts tonen
woensdag 2 november 2011
donderdag 20 oktober 2011
Beste Wouter, geachte heer Van Besien,
Ik herinner me nog een debat aan de vooravond van één van de elfendertig verkiezingen die we de voorbije jaren hebben gehad, in 2010. Je had net de degens gekruist met Filip De Winter van Vlaams Belang en de moderator met dienst (Ivan, of misschien Tim Pauwels) kon niet andere dan concluderen "dat Groen! en Vlaams Belang het over iets eens waren, en dat dat toch wel de eerste keer in de geschiedenis moest zijn". Het ging met name over het kopen van schone lucht in Hongarije en over het stimuleren aldaar van meer isolatie voor huizen, waarbij De Winter aangaf dat er in ons eigen land (hij bedoelt Vlaanderen) nog zoveel te isoleren valt. Iets waar jij uiteraard alleen maar mee kon instemmen, al was er het nuanceverschil dat dit voor De Winter een vaststelling was en voor jou een uitdaging, en dat de extreemrechtse frontman gewoonweg niet wakker ligt van zuivere lucht voor Hongaren of waar dan ook en jij, vermoed ik, wel af en toe. Maar de conclusie was gemaakt. Jij mocht, als voorzitter van een kleine partij, maar meedoen aan één debat, had gespeeld en verloren en droop af. De Winter toverde de grijns op zijn gelaat waarvoor kindjes en kleine dieren gillend op de vlucht slaan. De volgende dag zou je partij er op vooruit gaan, maar niet zo veel als de peilingen hadden voorspeld. Zoals zo vaak.
Nog niet lang daarvoor, in oktober 2009, had je Mieke Vogels, beter bekend als ons moe, opgevolgd als voorzitter van Groen!. "De vrijwel onbekende districtsburgemeester van Borgerhout", heette je toen nog. De wereld zag een enigszins schuchtere man met een volle, ruige baard en trui. De geitenwollen sokken werden er automatisch bij gedacht.
Gelukkig krijgen sommige mensen wel "a second chance to make a first impression". Geleidelijkaan werd de trui een hemd, je baard verzorgder (Michel Drets uit "Het eiland" deed het je al voor toen hij afdelingshoofd werd) en kwam je ook beter uit je woorden, wist je de groene boodschap duidelijker aan de man te brengen. Je kreeg waardering voor je "parler vrai" en voor je constructieve medewerking tijdens de communautaire en andere onderhandelingen. Aan de rechterzijde van het politieke spectrum heet dit dan dat je een "ja-knikker" bent en dat je "de Vlamingen uitverkoopt", maar dat is dus enkel voor wie er genot in schept om "het been stijf te houden", iets dat na verloop van tijd toch pijnlijk wordt, lijkt mij.
Geleidelijkaan leerde je ook de politieke kneepjes van het vak. Neem nu die aftandse, twintigsteëeuwse Toyota Corolla waarmee je naar de koning ging. Ik geloof graag dat dit je enige optie was om tot in Laken te geraken, maar het was natuurlijk ook een mooi statement, zo tussen de Mercedessen en de Audi's.
Je zette je voet gemakkelijk naast generatiegenoten als Alexander, Caroline en die andere Wouter (de papa van Nette), waarbij je op de eerste het voordeel hebt dat je geen "fils à papa" bent, op de tweede dat je geen vrouw bent en dat je stemtimbre geen onderwerp van discussie is, en op de laatste dat je geen "tsjeef" bent, en dan kom je tegenwoordig al ver in Vlaanderenland.
Even, heel even, toen je door Alexander en Wouter uit de onderhandelingen werd gedefenestreerd, leek het er zelfs op dat je populair zou worden bij de immer voor de onderhond supporterende Vlaam. Maar toen je de uitgestoken hand van BDW, de patroonheilige der Vlamen, die voorstelde om de gesloten akkoorden opnieuw ter discussie te stellen, ostentatief weigerde en daarbij ook nog eens over "loyauteit" en "constructief" begon, ontwaakte "de burger" weer uit dit moment van zwakte en besefte men dat je toch nog altijd op de eerste plaats "ne groene" bent, die nota bene nog met de Walen (in deze de immer sympathieke Jean-Mi Javaux) heult ook. En "ne groene", dat is misschien leuk voor in de peilingen, maar om echt op te stemmen, nee, dat toch maar niet...
Nog niet lang daarvoor, in oktober 2009, had je Mieke Vogels, beter bekend als ons moe, opgevolgd als voorzitter van Groen!. "De vrijwel onbekende districtsburgemeester van Borgerhout", heette je toen nog. De wereld zag een enigszins schuchtere man met een volle, ruige baard en trui. De geitenwollen sokken werden er automatisch bij gedacht.
Gelukkig krijgen sommige mensen wel "a second chance to make a first impression". Geleidelijkaan werd de trui een hemd, je baard verzorgder (Michel Drets uit "Het eiland" deed het je al voor toen hij afdelingshoofd werd) en kwam je ook beter uit je woorden, wist je de groene boodschap duidelijker aan de man te brengen. Je kreeg waardering voor je "parler vrai" en voor je constructieve medewerking tijdens de communautaire en andere onderhandelingen. Aan de rechterzijde van het politieke spectrum heet dit dan dat je een "ja-knikker" bent en dat je "de Vlamingen uitverkoopt", maar dat is dus enkel voor wie er genot in schept om "het been stijf te houden", iets dat na verloop van tijd toch pijnlijk wordt, lijkt mij.
Geleidelijkaan leerde je ook de politieke kneepjes van het vak. Neem nu die aftandse, twintigsteëeuwse Toyota Corolla waarmee je naar de koning ging. Ik geloof graag dat dit je enige optie was om tot in Laken te geraken, maar het was natuurlijk ook een mooi statement, zo tussen de Mercedessen en de Audi's.
Je zette je voet gemakkelijk naast generatiegenoten als Alexander, Caroline en die andere Wouter (de papa van Nette), waarbij je op de eerste het voordeel hebt dat je geen "fils à papa" bent, op de tweede dat je geen vrouw bent en dat je stemtimbre geen onderwerp van discussie is, en op de laatste dat je geen "tsjeef" bent, en dan kom je tegenwoordig al ver in Vlaanderenland.
Even, heel even, toen je door Alexander en Wouter uit de onderhandelingen werd gedefenestreerd, leek het er zelfs op dat je populair zou worden bij de immer voor de onderhond supporterende Vlaam. Maar toen je de uitgestoken hand van BDW, de patroonheilige der Vlamen, die voorstelde om de gesloten akkoorden opnieuw ter discussie te stellen, ostentatief weigerde en daarbij ook nog eens over "loyauteit" en "constructief" begon, ontwaakte "de burger" weer uit dit moment van zwakte en besefte men dat je toch nog altijd op de eerste plaats "ne groene" bent, die nota bene nog met de Walen (in deze de immer sympathieke Jean-Mi Javaux) heult ook. En "ne groene", dat is misschien leuk voor in de peilingen, maar om echt op te stemmen, nee, dat toch maar niet...
woensdag 13 april 2011
De kaap van de 15° C
Soms wordt de fictie onherroepelijk ingehaald door de feiten. Er was een tijd dat de christelijke leer ons het één en ander oplegde en verbood. Niet vloeken, vis eten op vrijdag, en stemmen op de CD&V. De CVP, toendertijd, of nog vroeger de Katholieke Partij. Zelfs vestimentair had ons geloof wat in de pap te brokken. Dat we vóór Pasen geen korte broek of rok mochten dragen, bijvoorbeeld. Iets wat uiteraard minutieus werd opgevolgd. Na de verrijzenis van de Heer kwamen de armen en benen stukje bij beetje in al hun witheid tevoorschijn, zodat ze tegen de zomer ongeveer ontbloot waren.
Wat een verschil met vandaag de dag. Los van enige klimaatopwarming wordt er hoe dan ook geen rekening meer gehouden met de christelijke geplogenheden. Niet wat het stemgedrag betreft (u mag voor uzelf uitmaken of dat een goede zaak is), noch op het vlak van klederdracht. De minste zonnestraal, de minste aankondiging van Frank of Sabine dat er een streepje zon aankomt of dat de temperaturen "stijgen tot 15 °C", is voldoende om alle remmen los en alle kleren uit te gooien. Wat betreft die 15°C: u weet wel, diezelfde 15°C waarbij we in oktober zeggen "dat het nu toch wel duidelijk frisser aan het worden is".
Let er maar eens op - en u moet er echt geen moeite voor doen: een streep zon en in het straatbeeld maakt een overvloed aan donker en lang textiel meteen plaats voor het lichtere en kortere werk. Waar in de maanden oktober tot maart vroeger het alleenrecht op het dragen van korte broek voorbehouden was voor de jongens van de plaatselijke jeugdbeweging, zie je nu al ver voor de meteoro... dinge lente mannen in short en "marcelleke" en vrouwen in broekjes waarmee Kim Geybels nog niet in de Senaat durft te komen en topjes met de nadruk op "jes" en daarom dus des te meer "top". Alsof het de laatste zon is die er zal zijn, wat op zich natuurlijk een aan te moedigen levensvisie is.
Allemaal de schuld van de klimaatsverandering, of course. Volgens sommigen een "nieuwe godsdienst", die in dit geval een oude het nakijken heeft gegeven.
In verband met die globale verwarming wil ik u twee filmpjes uit de VS niet onthouden.
en
Het eerste filmpje wordt aangekondigd als "een parodie op een overheidsfilmpje", maar moet vooral dringend worden onderzocht door de commissie kindermisbruik. Het tweede filmpje is absoluut geen parodie, maar net daarom in al de ontwapenende eenvoud van de spreekster een toonbeeld van democratie van het Amerikaanse systeem -namelijk dat ook minder bedeelde mensen aan het woord komen. Michele Bachmann is een chouchou van de Tea Party, een "ultraconservatieve strekking" die zo veel mogelijk individuele vrijheid wil voor de mens, en als die vrijheid in botsing komt met die van iemand anders, dan moet ze maar worden afgedwongen met het pistool dat iedereen standaard onder z'n hoofdkussen heeft liggen. Als u Bachmann goegelt, komt u automatische terecht bij "crazy", "balloon head" en "historical blunder". Dat ze "de nieuwe Sarah Palin" wordt genoemd, zal u dan ook nauwelijks verbazen.
Geen toeval natuurlijk dat het om twee Amerikaanse filmpjes gaat. Als er ooit een ecotribunaal komt waar alle misdadigers tegen het klimaat terechtstaan -natuurlijk voorgezeten door Pakistanen, Congolezen, Indonësiërs en andere Papoeanen die hun velden zagen onderlopen of uitdrogen, hun groene longen zagen wegkappen, hun eilanden zagen zinken en hun huizen zagen wegblazen- zullen mensen als deze er als eerste voor gesleept worden alvorens er met pek en veren besmeurd buiten geleid te worden. Gevolgd door ongeveer 90% van de andere Amerikanen. Tegen dat u en ik aan de beurt zijn, zijn we dus al een tijd verder...
Wat een verschil met vandaag de dag. Los van enige klimaatopwarming wordt er hoe dan ook geen rekening meer gehouden met de christelijke geplogenheden. Niet wat het stemgedrag betreft (u mag voor uzelf uitmaken of dat een goede zaak is), noch op het vlak van klederdracht. De minste zonnestraal, de minste aankondiging van Frank of Sabine dat er een streepje zon aankomt of dat de temperaturen "stijgen tot 15 °C", is voldoende om alle remmen los en alle kleren uit te gooien. Wat betreft die 15°C: u weet wel, diezelfde 15°C waarbij we in oktober zeggen "dat het nu toch wel duidelijk frisser aan het worden is".
Let er maar eens op - en u moet er echt geen moeite voor doen: een streep zon en in het straatbeeld maakt een overvloed aan donker en lang textiel meteen plaats voor het lichtere en kortere werk. Waar in de maanden oktober tot maart vroeger het alleenrecht op het dragen van korte broek voorbehouden was voor de jongens van de plaatselijke jeugdbeweging, zie je nu al ver voor de meteoro... dinge lente mannen in short en "marcelleke" en vrouwen in broekjes waarmee Kim Geybels nog niet in de Senaat durft te komen en topjes met de nadruk op "jes" en daarom dus des te meer "top". Alsof het de laatste zon is die er zal zijn, wat op zich natuurlijk een aan te moedigen levensvisie is.
Allemaal de schuld van de klimaatsverandering, of course. Volgens sommigen een "nieuwe godsdienst", die in dit geval een oude het nakijken heeft gegeven.
In verband met die globale verwarming wil ik u twee filmpjes uit de VS niet onthouden.
en
Het eerste filmpje wordt aangekondigd als "een parodie op een overheidsfilmpje", maar moet vooral dringend worden onderzocht door de commissie kindermisbruik. Het tweede filmpje is absoluut geen parodie, maar net daarom in al de ontwapenende eenvoud van de spreekster een toonbeeld van democratie van het Amerikaanse systeem -namelijk dat ook minder bedeelde mensen aan het woord komen. Michele Bachmann is een chouchou van de Tea Party, een "ultraconservatieve strekking" die zo veel mogelijk individuele vrijheid wil voor de mens, en als die vrijheid in botsing komt met die van iemand anders, dan moet ze maar worden afgedwongen met het pistool dat iedereen standaard onder z'n hoofdkussen heeft liggen. Als u Bachmann goegelt, komt u automatische terecht bij "crazy", "balloon head" en "historical blunder". Dat ze "de nieuwe Sarah Palin" wordt genoemd, zal u dan ook nauwelijks verbazen.
Geen toeval natuurlijk dat het om twee Amerikaanse filmpjes gaat. Als er ooit een ecotribunaal komt waar alle misdadigers tegen het klimaat terechtstaan -natuurlijk voorgezeten door Pakistanen, Congolezen, Indonësiërs en andere Papoeanen die hun velden zagen onderlopen of uitdrogen, hun groene longen zagen wegkappen, hun eilanden zagen zinken en hun huizen zagen wegblazen- zullen mensen als deze er als eerste voor gesleept worden alvorens er met pek en veren besmeurd buiten geleid te worden. Gevolgd door ongeveer 90% van de andere Amerikanen. Tegen dat u en ik aan de beurt zijn, zijn we dus al een tijd verder...
dinsdag 8 februari 2011
Hybrid
"Ge ziet toch nogal iet", het is een overpeinzing die vaak wordt gemaakt, soms te pas, soms te onpas. Maar ik wil er dit relaas toch mee beginnen.
Onlangs liep ik door de straten van een niet nader genoemd Limburgs dorp. Mijn oog viel op een blinkende Porsche Cayenne 4x4. Blinkend, ja. Ongetwijfeld kwam die pas van de carwash na talloze offroad-avonturen langsheen modderige sloten en grillige hellingen, want dat de wagen alleen wordt gebruikt om naar de Delhaize en de bakker, en op zondag naar familie te gaan, nee, dat weigerde ik te geloven.
Ik liep langs de wagen en zag dat er een logo op de zijkant stond. Ik stopte en knipperde even met mijn ogen. Ik moest het verkeerd gezien hebben, verblind geweest zijn door de winterzon. Ik las opnieuw het woord op het logo. Nee, het stond er werkelijk: hybrid.
Het was druk die dag in de straten, dus ik probeerde mijn gezicht in de plooi te houden en liep door alsof er niets was gebeurd. Maar binnenin stelde ik me bepaalde vragen. Een hybride 4x4. Dat moet toch een vergissing zijn? Of misschien was het een grapje, was het logo er op geplakt, zoals je soms een Mercedes-ster op een Lada ziet... Nee, want de net-van-de-carwash-Porsche straalde een zekere serieux uit. Dus was het echt de bedoeling om een "milieuvriendelijke 4x4" te maken.
Maar dat klopt toch niet? Als 4x4-rijder kan dat toch niet in overeenstemming zijn met je overtuiging? Want wat doe je als je een 4x4 koopt? Je maakt een statement. Je zegt: "Ik ben een *********** *** en ik vervuil zoveel ik wil." Als je een hybride 4x4 rijdt, dan breng je nuance aan in dit statement, maak je het minder sterk. Het is eigenlijk alsof je het Amazonewoud te lijf gaat met een kettingzaag op zonne-energie, of iemand z'n kop inklopt met een bat uit FSC-hout. Je maakt iets kapot, maar doet dit wel ecologisch verantwoord...
Ik wil zeker niet beweren dat 4x4's moeten worden verboden. Absoluut niet, ik zou niet durven. Wat ik wel voorstel is dat de eigenaar van deze hybride 4x4 drie uur lang wordt vastgebonden met zijn of haar neus in de rokende hybride uitlaatpijp van zijn of haar favoriete speeltje. Waarna hij of zij wordt gedwongen om het metalen monster tot de laatste bougie te verorberen. Waarna het geheel van mens en wagen wordt binnengebracht ter recyclage, om zo nog snel de bijbehorende premie op te strijken. Zo verdienen we er nog iets aan. Dit lijkt me niet meer dan billijk.
Ik liep langs de wagen en zag dat er een logo op de zijkant stond. Ik stopte en knipperde even met mijn ogen. Ik moest het verkeerd gezien hebben, verblind geweest zijn door de winterzon. Ik las opnieuw het woord op het logo. Nee, het stond er werkelijk: hybrid.
Het was druk die dag in de straten, dus ik probeerde mijn gezicht in de plooi te houden en liep door alsof er niets was gebeurd. Maar binnenin stelde ik me bepaalde vragen. Een hybride 4x4. Dat moet toch een vergissing zijn? Of misschien was het een grapje, was het logo er op geplakt, zoals je soms een Mercedes-ster op een Lada ziet... Nee, want de net-van-de-carwash-Porsche straalde een zekere serieux uit. Dus was het echt de bedoeling om een "milieuvriendelijke 4x4" te maken.
Maar dat klopt toch niet? Als 4x4-rijder kan dat toch niet in overeenstemming zijn met je overtuiging? Want wat doe je als je een 4x4 koopt? Je maakt een statement. Je zegt: "Ik ben een *********** *** en ik vervuil zoveel ik wil." Als je een hybride 4x4 rijdt, dan breng je nuance aan in dit statement, maak je het minder sterk. Het is eigenlijk alsof je het Amazonewoud te lijf gaat met een kettingzaag op zonne-energie, of iemand z'n kop inklopt met een bat uit FSC-hout. Je maakt iets kapot, maar doet dit wel ecologisch verantwoord...
Ik wil zeker niet beweren dat 4x4's moeten worden verboden. Absoluut niet, ik zou niet durven. Wat ik wel voorstel is dat de eigenaar van deze hybride 4x4 drie uur lang wordt vastgebonden met zijn of haar neus in de rokende hybride uitlaatpijp van zijn of haar favoriete speeltje. Waarna hij of zij wordt gedwongen om het metalen monster tot de laatste bougie te verorberen. Waarna het geheel van mens en wagen wordt binnengebracht ter recyclage, om zo nog snel de bijbehorende premie op te strijken. Zo verdienen we er nog iets aan. Dit lijkt me niet meer dan billijk.
Abonneren op:
Posts (Atom)